INDUSTRIEEL ERFGOED Oliemolen Mercurius wordt vanwege de cultuurhistorische waarde gerekend tot het industrieel erfgoed. De initialen op de sluitsteen boven de deur – MIB – herinneren aan Mattheus Johannes Blonk die de molen in 1829 liet bouwen.Deze was toendertijd in Nederland waarschijnlijk de grootste in zijn soort. Men perste er olie uit lijn- en raapzaad voor de verlichting van huishoudens. Van het restafval werden veekoeken gemaakt. In 1874 werd de windmolen uitgebreid met een stoomolieslagerij en werd het werk van de molen geleidelijk aan overgenomen door de stoommachine. De opbouw van de molen zelf is waarschijnlijk rond 1900 afgebroken. In dezelfde tijd werd de olieslagerij uitgebreid met het pakhuis, een zaadpakhuis en een zaadzuiginstallatie. Tussen de twee wereldoorlogen kwam er een einde aan deze bedrijvigheid. Vervolgens hebben diverse bedrijven gebruik gemaakt van het complex. De huidige loods is in het midden van de vorige eeuw gebouwd door een expeditiebedrijf in groente en fruit. De constructie van de loods is architectonisch interessant door de toepassing van nog geheel gave driescharnierkniespanten in vakwerk.